Voormalig president Donald Trump bekritiseerde publiekelijk vertegenwoordiger Marjorie Taylor Greene (R-GA) tijdens een bijeenkomst in Rocky Mount, North Carolina, waarbij hij haar een ‘Marjorie Traitor Brown’ noemde en haar ervan beschuldigde naar de ‘steenkoude liberale’ kant te zijn overgegaan. De opmerkingen maakten deel uit van een bredere reeks grieven die door Trump werden geuit en benadrukten de ruzie tussen de twee figuren die ooit trouwe bondgenoten waren.
Verdeling van de kritiek
De aanval van Trump concentreerde zich op de recente publieke verklaringen van Greene waarin de richting van de Republikeinse partij en de invloed van Trump daarin in twijfel werden getrokken. Hij verwees specifiek naar haar CNN-interviews, waarin ze waarschuwde voor mogelijke Republikeinse verliezen tijdens de tussentijdse verkiezingen van 2026, en suggereerde dat haar kritiek voortkwam uit zijn weigering om haar frequente telefoontjes te beantwoorden.
“Wat is er in vredesnaam met haar gebeurd? Ze… moet een steenkoude liberaal zijn geweest. Ze is nu de hele tijd op CNN. Kun je het geloven?” – Donald Trump
De voormalige president maakte ook de spot met het recente ontslag van Greene uit het Congres en beweerde dat ze zich terugtrok uit de race omdat hij haar niet wilde steunen, en dat een andere kandidaat haar gemakkelijk in de peilingen zou hebben verslagen. Hij beschuldigde haar van opportunisme en stelde dat haar ‘moed’ slechts een gevolg was van het vermijden van een waarschijnlijke electorale nederlaag.
Onderliggende spanningen en machtsdynamiek
Deze publieke vete onderstreept het meedogenloze karakter van politieke allianties, vooral binnen de aan Trump gelieerde factie van de Republikeinse partij. De opmerkingen van Trump suggereren dat loyaliteit voorwaardelijk is; De waargenomen ontrouw van Greene (door middel van kritiek en optredens in de media) werd beantwoord met snelle en publieke vergelding.
Het incident benadrukt de voortdurende greep van Trump op de macht, zelfs buiten zijn ambt. Zijn vermogen om de primaire resultaten te beïnvloeden door middel van steunbetuigingen blijft aanzienlijk, zoals blijkt uit zijn bewering dat Greene afhaakte omdat ze vreesde zijn steun te verliezen.
Gevolgen voor de Republikeinse Partij
De breuk tussen Trump en Greene toont verder de breuken binnen de conservatieve beweging aan. Greene’s verschuiving naar gematigder commentaar – of op zijn minst een bereidheid om op reguliere media zoals CNN te verschijnen – duidt op een mogelijke herschikking binnen de partij.
Deze dynamiek roept vragen op over de toekomst van MAGA-gelieerde figuren en of ze gebonden zullen blijven aan de goedkeuring van Trump of een onafhankelijk pad zullen volgen. Het incident onderstreept het nulsomkarakter van de politieke wereld van Trump: afwijkende meningen worden niet getolereerd, en zelfs voormalige bondgenoten kunnen doelwitten worden als ze afwijken van het gevestigde verhaal.
Uiteindelijk herinnert Trumps aanval op Greene er duidelijk aan dat loyaliteit in zijn vakgebied van het allergrootste belang is, en dat publieke vernedering een instrument is om de controle te behouden.
